\u0130talya, yar\u0131madadaki devletlerin \u00e7o\u011funun Piedmont’u y\u00f6neten Savoy Hanedan\u0131’ndan II. Victor Emmanuel’in alt\u0131nda birle\u015fti\u011fi 17 Mart 1861’de ge\u00e7 bir ulus-devlet oldu. \u0130talyan birli\u011finin mimarlar\u0131, Victor Emmanuel’in Ba\u015fbakan\u0131 Cavour Kontu Camillo Benso ve genel bir kahraman olan Giuseppe Garibaldi idi. \u0130talya’n\u0131n birle\u015fmesinden sonra, \u00fclkenin en sanayile\u015fmi\u015f Avrupa uluslar\u0131na benzer bir fabrika proletaryas\u0131 yoktu. Sendikal harekete kadar geri g\u00f6t\u00fcr\u00fclebilecek tek embriyonik fig\u00fcrler, ancak grevleri bir m\u00fccadele arac\u0131 olarak reddeden ve \u00fcyeleri aras\u0131nda basit bir dayan\u0131\u015fmay\u0131 tercih eden kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 yard\u0131mla\u015fma sendikalar\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n
19. y\u00fczy\u0131l\u0131n sonuna kadar i\u015f\u00e7ileri temsil eden ilk sendikal hareketler ve \u00f6rg\u00fctler ortaya \u00e7\u0131kmad\u0131. \u0130talya’n\u0131n 20. y\u00fczy\u0131l\u0131n ba\u015f\u0131ndan Birinci D\u00fcnya Sava\u015f\u0131’na girmesine kadar ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 end\u00fcstriyel at\u0131l\u0131m sayesinde, birle\u015fmeyi takip eden y\u0131llarda var olmayan sanayi proletaryas\u0131 Giolitti d\u00f6neminde olu\u015ftu. 1906’da, \u00fclke genelinde mevcut olan \u00f6nceki ticaret federasyonlar\u0131n\u0131, Genel \u00c7al\u0131\u015fma Konfederasyonu’nu (CGL) bir araya getiren ilk sendika konfederasyonu do\u011fdu.<\/p>\n\n
Birinci D\u00fcnya Sava\u015f\u0131’n\u0131 izleyen y\u0131llar, Sosyalist Parti’nin pop\u00fclaritesinin artmas\u0131yla karakterize edildi.<\/p>\n\n
Orta kuzey \u0130talya’da Sosyalist Parti’nin varl\u0131\u011f\u0131 \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc ve kendisini belediye idarelerinin ve hepsinden \u00f6te, b\u00f6lgedeki hemen hemen t\u00fcm i\u015f\u00e7ileri temsil eden sendikalar\u0131n “k\u0131z\u0131l birlikler”in kontrol\u00fcnde ifade ediyordu. K\u0131rm\u0131z\u0131 ligler sistemi, bir yandan proletaryan\u0131n pozisyonlar\u0131n\u0131 korurken, bir yandan da ciddi \u00e7arp\u0131tmalara sahipti, \u00e7\u00fcnk\u00fc ait olmayanlar\u0131n pratikte i\u015f bulma \u015fanslar\u0131 yoktu. Asl\u0131nda ligler, i\u015fverenler taraf\u0131ndan se\u00e7ilebilmek i\u00e7in kay\u0131t yapt\u0131rman\u0131n gerekli oldu\u011fu yerlerde kendi istihdam b\u00fcrolar\u0131n\u0131 i\u015fletiyordu.<\/p>\n\n
Sava\u015f\u0131n sona ermesinden sonra \u00fclke, \u015fiddetli sokak protestolar\u0131 ve \u00e7ok y\u00fcksek d\u00fczeyde sosyal \u00e7at\u0131\u015fma d\u00f6nemi ya\u015fad\u0131.<\/p>\n\n
1919’da, Genel Emek Konfederasyonu (FIOM, Federazione Italiana operai metallurgici) i\u00e7indeki en g\u00fc\u00e7l\u00fc sendika olan metal i\u015f\u00e7ileri sendikas\u0131, \u00fccret ve \u00e7al\u0131\u015fma ko\u015fullar\u0131nda iyile\u015fme sa\u011flamak i\u00e7in bir dizi grev \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131nda bulundu. Sanayici temsilcilerinin reddetmesinin ard\u0131ndan, Fiom, g\u00f6zetimi “k\u0131z\u0131l muhaf\u0131zlara”, yani ger\u00e7ek silahl\u0131 i\u015f\u00e7i devriyelerine emanet edilen fabrikalar\u0131 i\u015fgal etmeleri i\u00e7in yakla\u015f\u0131k 400.000 i\u015f\u00e7iye emir verdi. Geleneksel olarak \u00e7ok sendikal\u0131 olmayan kamu hizmetleri sekt\u00f6r\u00fc bile, \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131ndan etkileyici bir dizi \u00e7ekimserlik ya\u015fad\u0131.<\/p>\n\n
Sava\u015f sonras\u0131 ikinci d\u00f6nemde, \u00fclkede \u00f6yle bir karga\u015faya neden olan ve bir dizi \u015fiddetli sokak g\u00f6sterilerine yol a\u00e7an bir haber olay\u0131 ya\u015fand\u0131: Kom\u00fcnist Parti sekreteri Palmiro Togliatti’ye gen\u00e7 bir sa\u011fc\u0131 taraf\u0131ndan suikast giri\u015fimi. Bu olay\u0131n ard\u0131ndan, CGL’nin sosyal-kom\u00fcnist bile\u015feni, \u0131l\u0131ml\u0131 Katolik ak\u0131m\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131karak bir dizi ulusal grev ilan etti. \u0130kincisi, protesto i\u00e7in CGL’den ayr\u0131ld\u0131 ve yeni bir sendika federasyonu olan CISL’yi (Confederazione italiana sindacale del lavoro) kurdu. K\u0131sa bir s\u00fcre sonra, sosyal demokratlar ve cumhuriyet\u00e7iler de yeni bir sendikal k\u0131saltma olan UIL’in (\u0130talyan \u0130\u015f\u00e7i Sendikas\u0131) olu\u015fturulmas\u0131na karar verdiler. Bu \u00fc\u00e7 sendika, de\u011fi\u015fen servetlerle, en az\u0131ndan son y\u0131llara kadar ulusal ekonomik ve politik sahnenin ana kahramanlar\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n
Daha sonra, \u0130talya, deniza\u015f\u0131r\u0131 \u00fclkelerden gelen gen\u00e7lerin protestolar\u0131yla tetiklenen ve ard\u0131ndan 1969’un ‘s\u0131cak sonbahar\u0131’ ile sonu\u00e7lanan y\u00fcksek bir siyasi ve sosyal \u00e7at\u0131\u015fma d\u00f6nemi ya\u015fad\u0131. Ge\u00e7mi\u015ften farkl\u0131 olarak, i\u015f\u00e7i s\u0131n\u0131f\u0131 d\u00fcnyas\u0131n\u0131n talepleri, \u00f6rnekler taraf\u0131ndan \u00f6rt\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc. Proletaryay\u0131 kurulu burjuva d\u00fczeninin y\u0131k\u0131lmas\u0131 i\u00e7in do\u011fal m\u00fcttefik olarak g\u00f6ren mayalanm\u0131\u015f bir gen\u00e7lik evreninden geliyor.<\/p>\n\n
S\u0131kl\u0131kla ve isteyerek sendikalar\u0131n, s\u00fcrekli evrim halindeki bir toplumun giderek artan acil ihtiya\u00e7lar\u0131na cevap verebilecek kapasitede olmad\u0131\u011f\u0131 ve yerini almaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131klar\u0131 kurumlar ve partilerle fazla uzla\u015ft\u0131klar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fcyordu.<\/p>\n\n
Dijital devrim ve k\u00fcreselle\u015fme ile karakterize edilen mevcut \u00e7a\u011fda, sendikalar 20. y\u00fczy\u0131lda sahip olduklar\u0131 a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 daha da kaybettiler, ayr\u0131ca \u0130talya’daki merkezinin ikincil sekt\u00f6rden \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl sekt\u00f6re kayd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6ren ekonominin yap\u0131sal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc nedeniyle. Buna ek olarak, sendikalar, son siyasi d\u00f6nemimizi karakterize eden ve \u00f6zerk k\u0131saltmalar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131na ve geleneksel sendika \u00f6rg\u00fctlerine olan g\u00fcvenin kaybolmas\u0131na neden olan g\u00fc\u00e7l\u00fc temsiliyet krizinden etkilenmi\u015ftir.<\/p>\n\n
\u0130talya, \u00f6zellikle \u0130kinci D\u00fcnya Sava\u015f\u0131’ndan sonra, bir kahraman olarak Feminist hareketi canl\u0131 bir \u015fekilde ya\u015fad\u0131.<\/p>\n\n
1950’ler ve 1960’lar aras\u0131nda, \u0130talya’daki feminist hareketlerin talepleri, \u00f6zg\u00fcrle\u015fme ve e\u015fitlik, yani erkeklerle e\u015fit haklara ve g\u00f6revlere sahip olma talebi ve ulusal, ekonomik, ki\u015fisel ve sosyal hayatta kar\u015f\u0131 cinsten meslekta\u015flar\u0131yla ‘e\u015fde\u011fer’e e\u015fit yer kazanma arzusu \u00fczerine odakland\u0131. \nSadece iki \u00f6rnek vermek gerekirse;Kad\u0131nlara oy hakk\u0131 1946’da geldi ve e\u015fit \u00fccret 1957’de bir ba\u015far\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n
Ancak 1960’lar ve 1970’ler aras\u0131nda \u0130talya’daki feminizm yeni taleplerin ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 oldu. Serbestle\u015fme ve ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k ad\u0131n\u0131 alan yeni talepler ve ihtiya\u00e7lar. Yan\u0131nda bir erkek olsun ya da olmas\u0131n, kendi kaderini tayin etme ve kendilerini y\u00f6netme yetene\u011finin e\u015flik etti\u011fi kad\u0131nlar\u0131n rol\u00fcn\u00fcn ve ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131n serbestle\u015ftirilmesi.<\/p>\n\n
1970’lerde \u0130talya’da, kad\u0131nlar\u0131n tart\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, y\u00fczle\u015fti\u011fi, bulu\u015ftu\u011fu ve \u00f6rg\u00fctlendi\u011fi d\u00f6nemin sosyal ve k\u00fclt\u00fcrel mayalanmas\u0131 sayesinde \u00e7ok say\u0131da feminist grup ve feminist kolektif kuruldu.<\/p>\n\n
Erkek referans rakamlar\u0131na dayal\u0131 \u00f6nceden olu\u015fturulmu\u015f emirler sorgulan\u0131r. Diyalog ve tart\u0131\u015fman\u0131n odak noktas\u0131 ataerkil toplumun kurumlar\u0131 ve de\u011ferleridir. 1970 ‘Kad\u0131n \u0130syan\u0131 Manifestosu’nda belirtildi\u011fi gibi: ‘Feminizm, aileyi ve toplumu tarihsel olarak ele\u015ftiren ilk siyasi hareketti’.<\/p>\n\n
‘Feminist M\u00fccadele’, ‘Kad\u0131nlar\u0131n Kurtulu\u015f Hareketi’ veya ‘Kad\u0131nlar\u0131n Kurtulu\u015fu i\u00e7in \u0130talyan Cephesi’ gibi say\u0131s\u0131z hareket ve sendika vard\u0131. \u00c7ok say\u0131da talep, ilgi, tart\u0131\u015fma ve m\u00fcdahale alan\u0131 vard\u0131.<\/p>\n\n
1970’lerde feminizmin sava\u015f atlar\u0131 aras\u0131nda kesinlikle do\u011fum kontrol\u00fc ve k\u00fcrtaj\u0131n serbestle\u015ftirilmesi yoluyla cinsel serbestle\u015fme vard\u0131. Bunun i\u00e7in MLD toplant\u0131 ve g\u00f6steriler d\u00fczenledi. K\u00fcrtaj yasas\u0131 1978 tarihlidir.<\/p>\n\n
\u0130talya’da \u00e7evreci gelenek ellili y\u0131llara dayanmaktad\u0131r. \u00d6nemli bir d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131, 1955’te ‘ekonomik mucize’nin ba\u015flang\u0131c\u0131nda toprak ya\u011fmalamas\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kma e\u011filiminde olan bir programla Italia Nostra’n\u0131n kurulmas\u0131yd\u0131. 1977’de Parlamento taraf\u0131ndan onaylanan Ulusal Enerji Plan\u0131’nda \u00e7ok say\u0131da planlanan n\u00fckleer enerji santralleri \u00fczerine ilk tart\u0131\u015fmalar ve bir kimya \u015firketinin tesislerinden dioksin s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 ile Seveso kazas\u0131ndan (1976) sonra, ekolojist hareket, \u0130talya’da yeni bir boyut kazand\u0131 ve \u00fc\u00e7 ruhu bir araya getirdi: korumac\u0131, \u00e7evreci ve s\u00f6zde \u201cpolitik ekoloji\u201d ile ba\u011flant\u0131l\u0131. \u00c7ernobil felaketinden sonra, bu s\u00fcre\u00e7, \u0130talyan vatanda\u015flar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %80’inin atom santrallerinin in\u015fas\u0131na kar\u015f\u0131 oy kulland\u0131\u011f\u0131 Kas\u0131m 1987’deki n\u00fckleer kar\u015f\u0131t\u0131 referandumlarla doru\u011fa ula\u015ft\u0131. Ayn\u0131 zamanda, ekolojik hareketin bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn do\u011frudan siyasi taahh\u00fcd\u00fc, \u201cye\u015fil\u201d se\u00e7im listelerinin olu\u015fmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Parti 1987 genel se\u00e7imlerinde ilk \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 yapt\u0131 ve oylar\u0131n %2,6’s\u0131n\u0131 alarak Temsilciler Meclisi’nde 13 sandalye ve iki Senat\u00f6r kazand\u0131. 2008’e kadar Parlamento’ya \u00fcye getiriyorlar. O zamandan beri \u0130talyan Parlamentosu’nun d\u0131\u015f\u0131ndalar ve do\u011frudan b\u00f6lgede k\u00fc\u00e7\u00fck ve parlamento d\u0131\u015f\u0131 kampanyalar y\u00fcr\u00fct\u00fcyorlar. Ye\u015filler tarihlerinde hi\u00e7bir zaman Avrupa’n\u0131n d\u00f6rt bir yan\u0131ndaki bir\u00e7ok ye\u015fil partinin se\u00e7im ba\u015far\u0131s\u0131na ula\u015famad\u0131. %2 civar\u0131nda istikrarl\u0131 bir oy oranlar\u0131na sahiptiler ve 2010’lardan bu yana hafif bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f ya\u015fad\u0131lar. A\u015f\u0131r\u0131 solun partisi olarak nitelendirilmeleri, ba\u015flang\u0131\u00e7ta en iyi sonu\u00e7lar\u0131 elde ettikleri kuzey \u0130talya’da onlara yard\u0131mc\u0131 olmad\u0131 (\u00f6rne\u011fin 1990 Venedik b\u00f6lgesel se\u00e7imlerinde %7.1).<\/p>\n\n
Ye\u015filler \u015fehirlerde ve kentsel alanlarda (Milano, Venedik, Roma, Napoli vb.), Trentino-Alto Adige\/S\u00fcdtirol gibi kuzeydeki da\u011fl\u0131k b\u00f6lgelerde (\u00f6zellikle yerel Ye\u015filler’de \u00f6rg\u00fctlendikleri G\u00fcney Tirol’de) daha g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. daha geni\u015f bir sol parti) ve Aosta Vadisi (yerel kesim olan Alternatif Ye\u015filler’in 2010’da \u00d6zerklik \u00d6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc Kat\u0131l\u0131m Ekolojisi ile birle\u015fti\u011fi yer) ve Basilicata ve Campania gibi baz\u0131 g\u00fcney b\u00f6lgelerinde.<\/p>\n\n
\u015euna bir g\u00f6z at\u0131n:<\/p>\n\n